بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

فَاطِرُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجاً يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ«11»

او آفريننده آسمانها و زمين است، و از جنس شما همسراني براي شما قرار داد، جفتهايي از چهارپايان آفريد و شما را به اين وسيله زياد ميكند، هيچ چيز همانند او نيست و او شنواي داناست.

سوره شوري آيه 11

گويي به هنگام آفرينش موجودات پرده تاريك عدم شكافته ميشود و هستيها از آن بيرون ميآيند.

در بخشي از بيان اين آيات در تفسير نمونه آمده است كه: "گرچه قرآن با توجه به خطاب يذروكم (شما انسانها را تكثير ميكند) اين معني را در مورد انسان بيان داشته ولي ناگفته پيداست كه اين حكم از نظر تكثير مثل در مورد چهارپايان و موجودات زنده ديگر نيز جاري است، در واقع خداوند نخواسته است در يك خطاب جمع كند و از مقام والاي او (انسان) بكاهد، لذا خطاب به انسانها كرده تا حكم بقيه نيز به تبع انسانها روشن شود." 

اما ما انسانها خويش بر اين مقام والا آگاه نيستيم، پدر و مادريم! چگونه پدر و مادري؟

شرط لازم براي پدر و مادر شدن هر حيوان و موجود زنده آن است كه به درستي و كمال در جنس خويش رسيده باشد، هيچ پرنده اي قبل از اينكه پرواز بيآموزد تخم نمي گذارد و مبادرت به داشتن فرزند نمي كند، يعني گنجشك اول گنجشك ميشود بعد مادر، شير اول بايد شير شود بعد پدر، هيچكس پدر شدن يك شير نابالغ را باور نميكند...

ما انسانها اما كجا ميرويم، بلوغ ما در چيست؟ چگونه است كه نسل خويش را اينچنين پست و حقير ميكنيم و پر پرواز را در خون فرزندانمان ميخشكانيم؟

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَصْرِ«1» إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ«2» إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ«3»

 به عصر سوگند «1» كه انسانها همه در زيانند «2» مگر كساني كه ايمان آورده اند و اعمال صالح انجام داده اند و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبائي و استقامت توصيه نموده اند«3»

پي نوشت 1: اينكه تدبر كنيم براي داشتن فرزندي بهتر كه خلاف معناي آيه نيست، هست؟ مطمئنن اگر خدا ميخواست ميتوانست يكي از فرزندان ابوجهل را همراه و يار صميمي پيامبر كند، اما فرزند برادر صالح تر را براي همراهي پيامبرش برگزيد، پس تفاوتي هست.

پي نوشت 2: در هر صورت من فكر ميكنم آنچه گفتم نميتواند نادرست باشد چون مطمئنن فرزندي كه پدر و مادرش براي انجام دادن هركاري در حق او خدا رو در نظر گرفته اند و قرآن را در نظر آورده اند و از تعاليم الهي استفاده كرده اند با ديگران متفاوت است.

حتي وقتي فكر ميكنيم فرزند صالحي از ميان نادرستي سر بر آورده باز هم دليلي در خانواده بوده كه اين كودك به آن دليل هدايت شده است. تاثير هدايت در قلبها به گمانم جزء صفات رحيم بودن خداوند باشد.

صبور